الرّحمان الرّحيم چرا نازل شد ؟ » گفتم : نه . فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم خوش صداترين مردم در خواندن قرآن بود و در آستانه كعبه نماز مىخواند ، صدايش را بلند كرد ، عتبةبن ربيعه ، شيبةبن ربيعه ، ابوجهل بن هشام و جماعتى از آنها صداى قرآن خواندن او را مىشنيدند و آن حضرت زياد بسم اللَّه الرّحمان الرّحيم مىگفت و صدايش را بلند مىكرد . مىگفتند : محمّد صلى الله عليه و آله و سلم اسم پروردگارش را چون دوست دارد تكرار مىكند ، دستور مىدادند هر كدام سرپا بايستد به او گوش دهند . آنها مىگفتند : وقتى كه از بسم اللَّه الرّحمان الرّحيم گذشت به ما بگوييد تا بلند شويم و قرائت او را گوش دهيم ، خداوند در اين باره نازل كرد : « وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ » بِسم اللَّهِ الرّحمانِ الَّرحيمِ « وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً » « 1 » . « 2 » 33 - از ابوحمزه ثمالى نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « ثمالى ! شيطان كنار رهبر قومى مىآيد و مىپرسد : آيا پروردگارش را ياد كرده است ؟ اگر گفتند : آرى جدا مىشود و مىرود و اگر گفتند : نه ، روى شانه‌هاى آن رهبر سوار مىشود و خود ، امام و رهبر مىشود تا برگردند . » . ثمالى مىگويد : عرض كردم : فدايت شوم ! معنى ياد پروردگار چيست ؟ فرمود : « بلند گفتن بسم اللَّه الرّحمان الرّحيم » . « 3 » 34 - از محمّدبن مسلم نقل كرده است مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع

--> ( 1 ) - اسراء / 46 : هنگامى كه پروردگارت را در قرآن به يگانگى ياد مىكنى آنها پشت مىكنند و رو بر مىگردانند . ( 2 ) - تفسير عياشى : 2 / 295 . ( 3 ) - همان : 2 / 296 .